23/5/12

Στο πρώτο τεύχος του Κυνήγι και Σκοποβολή, τον Μάρτιο του 1985, έλειπε μια σελίδα. Οι πιο παρατηρητικοί αναγνώστες ίσως να το πρόσεξαν.
Τι έγινε;
Στις ειδήσεις υπήρχε ένα ρεπορτάζ για τα τότε προτεινόμενα κυνηγετικά όπλα της ΕΒΟ. Το ρεπορτάζ πιθανολογούσε ότι τα όπλα της ΕΒΟ θα ήταν παραλλαγές Benelli. Ο λόγος; Η ΕΒΟ τότε συμπαρήγαγε το G3 με την Heckler and Koch που είχε συνεταιριστεί στην Αμερική με την Benelli.

Μια μέρα πριν την κυκλοφορία με πήρε τηλέφωνο στις 11 μμ, στην εφημερίδα Athens News όπου έκανα πολιτικό ρεπορτάζ με τον αξέχαστο Γιάννη Βούλτεψη, ο τότε αντιπρόσωπος της Benelli Δημήτρης Δεληγιάννης. Είχε ένα περιοδικό δείγμα που του είχα δώσει.
Ο Δημήτρης πίστευε ότι η δημοσιογραφική πιθανολόγηση που συνέδεε την ΕΒΟ με την Benelli ήταν βλαπτική για την επιχείρηση του. Απείλησε με δικαστικά μέτρα.
Ο Γιάννης Βούλτεψης είδε την ταραχή μου και όταν εξήγησα το γεγονός ήταν σαφής: "αγνόησε τον και δώσε το περιοδικό στο πρακτορείο." Ο κυρ Γιάννης δεν χάριζε κάστανα, και δεν έκανε πίσω από δικαστικές διαμάχες. Ομως είχα 3000 περιοδικά στο σαλόνι του σπιτιού μου και αυτά αντιπροσώπευαν ότι είχα και δεν είχα. Και σίγουρα δεν είχα λεφτά για δικαστήρια.
Βλέποντας το περιοδικό είδα ότι το ρεπορτάζ κάλυπτε όλη την σελίδα, πίσω ήταν μια διαφήμιση. Αν αφαιρείτο η σελίδα δεν θα χαλούσε η ροή της ύλης.
Εγώ και η σύζυγος μου ανοίξαμε 60 ντάνες περιοδικών, αφαιρέσαμε την επίμαχη σελίδα από 3000 τεύχη, και ξαναδέσαμε τις ντάνες και το πρώτο τεύχος του Κυνήγι και Σκοποβολή πηγε στα περίπτερα με μια μέρα καθυστέρηση.
"Είδα το περιοδικό στα περίπτερα. Μου υποσχέθηκες ότι δεν θα κυκλοφορούσες." Μου είπε ο Δημήτρης στο τηλέφωνο.
"Οχι, δεν είπαμε κάτι τέτοιο. Το πρόβλημα σου ήταν η αναφορά στην ΕΒΟ και στην Benelli, όχι στην κυκολοφορία του περιοδικού συνολικά." Μόλις τρία περιοδικά είχαν γλυτώσει τον ακρωτηριασμό, ένα το είχε ο Δημήτρης, τα άλλα δύο ήταν στο σπίτι μου. Ολα τα υπόλοιπα βγήκαν χωρίς την επίμαχη σελίδα.
"Θα δούμε." Μου είπε ξερά και έκλεισε το τηλέφωνο. Μια ώρα αργότερα με πήρε και πάλι.
"Λείπει η σελίδα. Αγόρασα από τρία διαφορετικά περίπτερα."
"Και έτσι λύνεται το πρόβλημα σου."
"Μα πως το έκανες;"
"Υπάρχει τεχνολογία. Γίνονται αυτά."
Τώρα ξέρει και ο φίλος ο Δημήτρης Δεληγιάννης, που υποστήριξε διαφημιστικά το Κ+Σ ενόσω ήταν αντιπρόσωπος της Benelli, πως έγινε το θαύμα.
Για χρόνια είχα πάνω στο γραφείο μου μια λάμα απο σέγα βιδωμένη πάνω σε ένα ξύλινο πηχάκι. Οι επισκέπτες στο γραφείο νόμιζαν ότι ήταν κάποια πατέντα για κοντάκια, λόγω λόξας του γράφοντος.
Δεν ήταν. Ηταν το εργαλείο με το οποίο κόπηκαν οι 3000 επίμαχες σελίδες. Το κρατούσα ως μνημείο του κυπραίικου πείσματος.
Ο αυτοσχέδιος σελιδοκόφτης, ένα μικρό σουγιαδάκι, ένα μηχανικό μολύβι και ένας ραπιντογράφος, ήταν το σύνολο της τεχνολογικής υποδομής του περιοδικού. Αυτά και μερικά χιλιάρικα κεφάλαιο.
Ο πρώτος συνάδελφος δημοσιογράφος που είδε το Κυνήγι και Σκοποβολή ήταν ο Δημήτρης Πριμικύριος. Είχαμε κανονίσει ραντεβού στο γραφείο του στα Νέα, στη Χρήστου Λαδά. Μετά πήγαμε μαζί μέχρι τη Φωτρόν, την εταιρεία φωτοσύνθεσης στο Κολωνάκι, περασμένα μεσάνυχτα, δημοσιογραφικό ωράριο της εποχής εκείνης.
"Είναι καιρός να δούμε τεχνικά άρθρα, κάτι πέρα από διαμάχες και διηγήματα στα κυνηγετικά περιοδικά, προχώρα" ήταν η προτροπή του.
Η θερμή ενθάρρυνση του αξέχαστου Δημήτρη ήταν καταλυτική στην απόφαση να βγει το επόμενο τεύχος και να συνεχίσει η έκδοση.
Λίγο πριν μας αφήσει, ο Δημήτρης σχεδίαζε μια ραδιοφωνική εκπομπή για το κυνήγι και τα περί αυτού. Ηθελα πολύ να τον ακούσω στον αέρα, σε δική του εκπομπή, με το όνομα που του έδωσαν οι φίλοι του, Βετεράνος.