ΤΟ ΑΡΒΥΛΟ ΠΟΥ ΕΚΤΙΣΕ ΜΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΗΝ

28/4/09

Ενα τεράστιο μασκότ του παπουτσιού της Μέην έξω από το κατάστημα της εταιρείας στην πολιτεία Μέην. Φωτό- Aude.

Η Μέην είναι η πολιτεία στο βορειοανατολικό άκρο των ΗΠΑ. Συνορεύει με τον Καναδά και έχει κλίμα ιδιαίτερα υγρό το καλοκαίρι και κρύο των χειμώνα. Εκεί γεννήθηκε το παπούτσι της Μέην.

Δεν είναι το ομορφότερο κυνηγετικό υπόδημα, κάθε άλλο. Μια φίλη όταν είδε φωτογραφία του παπουτσιού της Μέην το αποκάλεσε το πιο άσχημο άρβυλο που έχει δει ποτέ. Και όμως, αυτό το ασχημόπαπο έκτισε μια αυτοκρατορία κυνηγετικών ειδών.

Η ιστορία αρχίζει το 1911 όταν ο Λέον Λέονγουντ Μπην (L.L. Bean) προσπαθεί να βρει αντίδοτο στα προβλήματα των ποδιών του. Μετά από 22 χρόνια κυνηγίου στα δάση της Μέην ο Μπην είχε αποκτήσει χρόνια προβλήματα όπως πολλοί άλλοι κυνηγοί. Τα κυνηγετικά άρβυλα της εποχής, κατασκευασμένα από δέρμα που επέτρεπε την διείσδυση του νερού στα πόδια ήταν το πρόβλημα που ο Μπην βάλθηκε να λύσει.

Η ιδέα του ήταν να συνδυάσει το εντελώς αδιάβροχο κάτω μέρος της γαλότσας με την άνεση του δέρματος στην κνήμη. Επειδή ο Μπην δεν ήταν τσαγκάρης απευθύνθηκε σε έναν τοπικό τσαγκάρη και του έδωσε τα σχέδια του για τα πρώτα εκατό ζευγάρια παπουτσιών της Μέην. Η αρχή έγινε με πωλήσεις μέσω τεχυδρομείου, ένα σύστημα πωλήσεων αρκετά γνωστό στην Αμερική του 1911.

Τα παπούτσια πουλήθηκαν αλλά από τα 100 τα 90 επεστράφθηκαν επειδή έσπασαν οι ραφές που συνέδεαν το δέρμα με το φυσικό καουτσούκ. Η Μπην τήρησε την υπόσχεση του για πλήρη ικανοποίηση του κάθε πελάτη και επιδιόρθωσε όλα τα προβληματικά παπούτσια. Η λύση ήταν η τριπλή ραφή με ενισχυμένα νήματα, κάτι που μέχρι σήμερα είναι σήμα κατατεθέν του γνήσιου παπουτσιού της Μέην. Το νέο άρβυλο έπιασε και έγινε το βασικό προϊόν της εταιρείας εξοπλισμού κυνηγών και ψαράδων που έγινε γνωστή με το όνομα του ιδρυτή της, L.L.Bean.

Η Λέον Λεονγουντ Μπην πέθανε το 1967 σε ηλικία 94 ετών. Η L.L.Bean συνέχισε την πορεία της με διευθυντή τον εγγονό του και έφτασε τους τζίρους της σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολλάρια ετησίως. Η γκάμα προϊόντων περιλαμβάνει εκατοντάδες είδη, από πουκάμισα μέχρι ρολόγια και όλα τα άλλα χρειώδη για ψαράδες και κυνηγούς. Ομως κεντρικό προϊόν παραμένει το παπούτσι της Μέην ενώ η μέθοδος πωλήσεων παραμένει η ταχυδρομική πώληση. Παρά την επιτυχία της εταιρείας η L.L.Bean διατηρεί ελάχιστα καταστήματα.

Ιδια παραμένει και η πολιτική της εξυπηρέτησης πελατών και η πολιτική επιδιόρθωσης των παπουτσιών της Μέην όσο παλιά και ταλαιπωρημένα και αν είναι. Πελάτες που αγόρασαν τα παπούτσια Μέην τα στέλνουν για επισκευή μετά από τριάντα ή περισσότερα χρόνια και η L.L.Bean δεν αρνείται καμία επιδιόρθωση.

Το γεγονός ότι το ασχημόπαπο μπορεί να αντέξει σκληρή χρήση στα δάση της Μέην για δεκαετίες και να περάσει από γενιά σε γενιά κυνηγών κάτι λέει για την αντοχή και πρακτικότητα του σχεδίου. Δεν είναι τυχαίο ότι το βασικό σχέδιο έχει αντιγραφεί από διάφορες εταιρείες, κάποτε με σύγχρονα υλικά και κάποτε στην γνήσια μορφή που είχε το 1911. Μερικά από τα αντίτυπα, όπως αυτό που κατασκευάζει η Columbia, εισάγονται στην Ελλάδα και είναι από τα αγαπημένα άρβυλα των μπεκατσάδων.

Για κυνήγια σε υγρό έδαφος, όπου η βλάστηση γλύφει το δέρμα, το χειρότερο είδος υγρασίας που μπορεί να δεχτεί ένα κυνηγετικό άρβυλο, το παπούτσι της Μέην παραμένει μια ακτύπητη επιλογή. Το κάτω μέρος, κατασκευσμένο από καουτσούκ είναι εκ φύσεως αδιάβροχο. Δεν χρειάζεται μεμβράνες και άλλα ευαίσθητα βοηθήματα. Το δερμάτινο πάνω μέρος που αγκαλιάζει την κνήμη είναι από δέρμα και διαπνέει τον ιδρώτα. Η συνταγή δουλεύει και μάλιστα δουλεύει καλά, αν η προτίμηση σας είναι για στεγνά και ζεστά πόδια και όχι για την προβολή κάποιου μοδάτου στυλ. Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να αλλάξετε παπούτσια στο αυτοκίνητο και έτσι να σώσετε το ίματζ σας και να αποφύγετε την καζούρα. Αλλά αν η επιλογή είναι μεταξύ καζούρας και στεγνών ποδιών ξέρουμε προς τα που θα γύρει η πλάστιγγα.