ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

ΠΩΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

29/12/10

Το χαρτί έχει πεθάνει!

Αυτό είναι το μήνυμα που επαναλαμβάνεται κάθε μέρα και πιο δυνατά.

Ο αριθμός 4000 είναι βροντερή υπενθύμιση ότι το χαρτί βλάπτει σοβαρά τον τύπο και τον αναγνώστη.

Τέσσερις χιλιάδες δέντρα θυσιάστηκαν για την παραγωγή των 136 τευχών του περιοδικού "Κυνήγι και Σκοποβολή". Τέσσερις χιλιάδες δέντρα ισοδυναμούν με δάσος έκτασης σαράντα στρεμμάτων. Η περιβαλλοντική επιβάρυνση είναι οφθαλμοφανής. Για όσους θέλουν νούμερα τα στοιχεία είναι τα εξής:

Το περιοδικό τυπωνόταν σε 9000 αντίτυπα, από αυτά 1200 πήγαιναν σε συνδρομητές, 3000 σε διανομή Αθηνών και τα υπόλοιπα 4800 στην επαρχία. Η μέση πώληση στα περίπτερα ήταν γύρω στις 5000 τεύχη.

Ομως η υπόθεση έχει προεκτάσεις που αφορούν άμεσα και εσάς, τους αναγνώστες του κυνηγετικού τύπου: το θέμα διανομής.

Τα πρακτορεία διανομής παραλαμβάνουν τα περιοδικα και τα διανέμουν στα σημεία πώλησης, τα περίπτερα. Η διανομή γίνεται όπου και όπως κρίνει το πρακτορείο, άρα ένα μεγάλο ποσοστό των διανεμομένων τευχών μένουν απούλητα, στην περίπτωση του Κ+Σ το ποσοστό ήταν 40 τοις εκατό, δηλαδή 3200 τεύχη που ισοδυναμούν με 15 δέντρα έμεναν απούλητα, είναι οι λεγόμενες "επιστροφές". Δεκαπέντε δέντρα το μήνα πήγαιναν κυριολεκτικά στράφι!

Το πρακτορείο παρακρατά 39 τοις εκατό της λιανικής τιμής πώλησης των περιοδικών. Δηλαδή από όσα πουλά αποδίδει στον εκδότη το 60 τοις εκατό και αυτό με καθυστέρηση που αγγίζει το τετράμηνο στην πώληση επαρχίας. Η καθυστέρηση και το 39 τοις εκατό επέβαλλαν την διαφήμιση με ότι αυτό συνεπάγεται στην ανεξαρτησία του τύπου.

Είναι προφανής η πίεση που δέχονται τα μικρά έντυπα, αυτά που εκδίδουν οι σχετικοί με το αντικείμενο εκδότες.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Το Διαδίκτυο δεν έχει μεσάζοντες με την μορφή "πρακτορείων" και δεν έχει κόστος παραγωγής, δεν σκοτώνει δέντρα, δεν έχει την κατανάλωση κιλοβατωρών στην εκτύπωση και καυσίμων στην μεταφορά. Ουσιαστικά το κόστος παραγωγής του Διαδικτύου είναι μηδαμινό και απορροφάται εύκολα από τον εκδότη. Ετσι το κοινό μπορεί να απολαμβάνει ιστοσελίδες όπως η "Οπλογνωσία", και άλλες, δωρεάν.

Εκτός από το χαμηλό κόστος το Διαδίκτυο προσφέρει και άλλα πλεονεκτήματα στον αναγνώστη:

Του παρέχει την επιλογή θεμάτων ανάλογα με τα γούστα του. Αν, πχ, δεν τον ενδιαφέρουν τα θέματα αεροβόλων δεν τα επιλέγει προς εμφάνιση.
Η ύλη συσσωρεύεται και είναι άμεσα προσβάσιμη.
Αυτόματη αρχειοθέτηση της δημοσιευμένης ύλης.
Διαδραστική ανάγνωση και πολλαπλές συνδέσεις. Ο αναγνώστης μπορεί να απευθύνει σχόλια, ερωτήσεις άμεσα ενώ μπορεί να κατευθυνθεί σε άλλους χώρους με παρεμφερή θέματα, όπως πχ στο youtube.

Και πως θα ζήσει ο εκδότης ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης;

Υπάρχουν επιλογές. Μια είναι η διαφήμιση με τον μορφή πληρωμένων καταχωρήσεων. Η άλλη είναι η διαφήμιση μέσω αυτοματοποιημένων συστημάτων όπως είναι τα Googleads. Μερικά sites έχουν απευθείας πωλήσεις ενώ μερικά χρεώνουν συνδρομή.

Η πληρωμή συνδρομής σε ένα μέσο όπως το Διαδίκτυο χρειάζεται ανάλυση. Μην ανησυχείτε, η αναφορά δεν είνα προάγγελος χρέωσης για την "Οπλογνωσία"!

Το Διαδίκτυο βρίθει από πρόσβαση σε δωρεάν πληροφορία. Για να δικαιολογηθεί η χρέωση συνδρομής χρειάζεται κάτι παραπάνω από απλή πληροφορία. Είτε το μέσο προσφέρει κάτι μοναδικό, που δεν υπάρχει αλλού είτε κάτι περισσότερο από ένα απλό περιοδικό.

Μια περίπτωση είναι η ιστοσελίδα που βάζει τον εαυτό της στην απόλυτη υπηρεσία του αναγνώστη και αποκλείει την διαφήμιση για να διατηρήσει την ανεξαρτησία της. Εξυπακούεται ότι η ανεξαρτησία θα είναι γνήσια και όχι "γιαλαντζί" όπου η γκρίζα διαφήμιση και αθέμιτη προώθηση συγκεκριμένων προϊόντων γίνεται υπόγεια ξεγελώντας τον αναγνώστη (αυτό και αν είναι υποννοούμενο!). Είναι άπειρα καλύτερο να υπάρχει διαφήμιση με ότι αυτή συνεπάγεται παρά γκρίζα διαφήμιση!

Υπάρχει όμως και ένας άλλος δρόμος που μας έρχεται από την αγγλοσαξωνική πρακτική.

Στο αγγλοσαξωνικό δίκαιο η πληρωμένη εμπιστευτική πληροφορία καλύπτει τον αγοραστή αλλά και τον παροχέα της πληροφορίας. Ο μεν αγοραστής πληρώνοντας έχει και το δικαίωμα να ζητήσει αποζημίωση σε περίπτωση παραπληφόρησης ή αμέλειας του ειδικού που παρέχει την πληροφορία.

Ο ειδικός καλύπτεται αν τυχόν η εμπεριστατωμένη γνώμη του για ένα προϊόν είναι αρνητική διότι η παροχή πληρωμένης, και εμπιστευτικής πληροφορίας, δεν θεωρείται δημοσίευση αφού απευθύνεται μόνο στον παραλήπτη εμπιστευτικά. Ετσι ο ειδικός δεν υπόκειται στην απειλή δυσφήμισης προϊόντος, κάτι που κρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τον δημοσιογράφο του ειδικού τύπου.

"ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΜΗΝΥΣΗ"

Αν αναρωτιέστε για τις τυχόν απειλές που δέχονται τα έντυπα, αρκεί το παράδειγμα παραγωγού φυσιγγίων που επαναστάτησε όταν είχα στείλει φυσίγγια στην Αγγλία για δοκιμή στην Τράπεζα Δοκιμών του Μπέρμιγχαμ.

"Δεν δικαιούσαι να δοκιμάζεις τα φυσίγγια μου χωρίς ρητή και γραπτή άδεια. Θα σου κάνω μήνυση! Αν τα δημοσιεύσεις θα ζητήσω διαφυγόντα κέρδη!" ήταν η απειλή του παραγωγού πριν ακόμη βγουν τα αποτελέσματα. Η πλάκα στην υπόθεση είναι ότι τα φυσίγγια πέρασαν την δοκιμή με καλό βαθμό και όταν το έμαθε επέμενε να δημοσιευτούν όχι μόνο τα αποτελέσματα αλλά και αυτά όσων κατασκευαστών είχαν κριθεί ανεπαρκή με τις ίδιες απειλές περί διαφυγόντων κερδών!

Η παραπάνω συμπεριφορά είναι αστεία, αλλά για να το αποδείξεις πρέπει να πληρώσεις δικηγόρο και να υποστείς το μαρτύριο της πολύχρονης δικαστικής διαμάχης που δεν είναι ούτε φθηνή ούτε ανώδυνη. Αυτό τον κίνδυνο αποφεύγουν οι εμπιστευτικές και πληρωμένες αναφορές.

Ποιος αναγνώστης και για ποια εμπιστευτική πληροφορία θα έδινε κάποιο λογικό ποσό; Αυτός που σκέφτεται να επενδύσει χρήματα σε κάποιο προϊόν, πχ ένα ακριβό σουπερποζέ αξίας 5000 Ευρώ και θέλει να ξέρει ποιο ανάμεσα σε διάφορα όπλα είναι το καλύτερο για την χρήση που έχει υπόψη. Συγκριτικά ρεπορτάζ που τα λένε "έξω από τα δόντια" μόνο με αυτό το μέσο μπορούν να γίνουν από επαγγελματίες. Και όταν λέμε ρεπορτάζ έξω από τα δόντια δεν εννοούμε απλές προσωπικές γνώμες που είναι διάσπαρτες στο Διαδικτυο με τη μορφή "αγόρασα το Χ όπλο και μου χάλασε η μονή σκανδάλη άρα το Χ είναι σκουπίδι". Η εμπεριστατωμένη ανάλυση απαιτεί περισσότερη επιμέλεια και στοιχεία, άρα και χρόνο και κόπο, από μια απλή γνώμη.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΕΠΙΠΕΔΩΝ

Από ότι φαίνεται το Διαδίκτυο προσφέρει ευκαιρίες για νέου είδους πληροφόρηση και μάλιστα δωρεάν ή σε πολύ χαμηλό κόστος για το αναγνωστικό κοινό.

Λείπει η αίσθηση του χαρτιού, λενε μερικοί. Οχι ακριβώς. Αν υπάρχει κάτι που ο αναγνώστης θέλει να το έχει σε χαρτί μπορεί να το τυπώσει και να το έχει διαθέσιμο όποτε θέλει.

Επίσης η νέα τεχνολογία του ηλεκτρονικού βιβλίου, τα λεγόμενα e-book reader καθώς και το i-pad της Apple, ανοίγουν νέους ορίζοντες για την ηλεκτρονική έκδοση. Με αυτά τα μηχανήματα, που γίνονται κάθε μέρα πιο φθηνά, είναι δυνατή η άμεση αποθήκευση πολλών περιοδικών και βιβλίων σε μια συσκευή που ζυγίζει μισό κιλό και καταλαμβάνει χώρο ίσο με αυτό μισού βιβλίου τσέπης. Τα ηλεκτρονικά "αναγνωστικά" παρακάμπτουν τα επιχειρήματα περί αναγνωστικής αυτονομίας και εύκολης μεταφοράς βιβλίων κλπ. Με τις νέες συσκευές μπορείς να έχεις το περιοδικό σου, και όλη σου την βιβλιοθήκη παντού, ακόμη και στο κυνήγι!

Οι εξελίξεις στον τύπο, και ειδικά στον δικό μας τύπο είναι εδώ. Μερικοί δεν το έχουν καταλάβει, θα το καταλάβουν σύντομα.