ΠΡΙΜΑΝΤΟΝΝΕΣ

24/9/14

(ΣΣ. Αυτό το βρήκα ψάχνοντας τα αρχεία μου, μου φάνηκε ότι αξίζει μια δεύτερη ανάγνωση έστω και αν δημοσιεύθηκε παλαιότερα στο Εθνος Κυνήγι.)

Κάθε χώρος, και ειδικά οι χώροι των χόμπυ, έχουν τις πριμαντόννες τους. Ολοι μας έχουμε συναντήσει πριμαντόννες, άτομα αυτάρεσκα σε βαθμό που κινούνται στα όρια του ναρκισσισμού.

Ενα από τα προβλήματα που παρουσιάζουν οι πριμαντόννες είναι η εσωτερική σύγκρουση μεταξύ της επιθυμίας για πρωτιά, και της απροθυμίας να αναγνωρίσουν λάθη και έτσι να τα διορθώσουν. Χαρακτηριστικό πρόβλημα η ανεπαρκής σκόπευση και το ρεζιλίκι των 60 βολών με μια τσίχλα στη τσάντα.

Ενα τέτοιο πρόβλημα κλήθηκε να διορθώσει ο αξέχαστος οπλουργός Αντώνης Δεστέφανι, ο μοναδικός ειδικός για τα κοντάκια στην Αθήνα της δεκαετίας του 1980.

“Επωμίστε παρακαλώ, για να δω την τεχνική σας” είπε με το βαρύ του ύφος ο Αντώνης σε πριμαντόννα της εποχής.

“Ξέρετε, εχω μεν πρόβλημα με τις τραβέρσες αλλά στις υπόλοιπες γωνίες είμαι καλός, θα έλεγα πολύ πάνω από το μέσο όρο.” απαντά ο πριμαντόννας. Δεν θέλει να βάλει σε κοινή θέα την τεχνική του, είναι θέμα ίματζ, βλέπετε.

“Ναι είμαι βέβαιος για αυτό, αλλά ας δούμε πως θα επωμίζατε σε μια τραβέρσα. Σκοπεύστε εκεί στο ταριχευμένο πουλί στη γωνία” λέει ο Αντώνης. Οσοι τον ξέρουμε καταλαβαίνουμε την αρχή του θυμού του.

“Ισως θα έπρεπε να σας εξηγήσω το πρόβλημα μου πιο αναλυτικά. Να, για παράδειγμα......” δεν λέει να το βουλώσει και να επωμίσει ο πριμαντόννας. Εξηγεί, περιγράφει αλλά επώμιση σε κοινή θέα γιόκ. Εκεί πέφτει ο διακόπτης του Αντώνη. Κουνά το κεφάλι καταφατικά επιστρέφει στη περιστρεφόμεη καρέκλα, στη θέση της μέγγενης στο γραφείο που μετέτρεψε σε πάγκο.

“Δεν έχετε κανένα πρόβλημα σκοπευτικό” λέει στον πελάτη. “Από μένα είστε εντάξει. Δοκιμάστε να ρίξετε μερικά πιάτα στο σκοπευτήριο και να δοκιμάσετε διαφορετικές προσκοπεύσεις.”. Αφού φεύγει ο πριμαντόννας ο Αντώνης μουρμουρίζει “αν σταυρώσεις τσίχλα γράψε μου, εσύ είσαι για τάμα στον Αη Στάθη όχι για κοντάκι” και κάτι άλλα που δεν είναι του παρόντος.

Ο πριμαντόννας, όπως λέει ο τίτλος, έχει έντονη την αίσθηση του πρωταγωνιστή. Ακόμη και εκεί που δεν τον σπέρνουν χώνει τη μύτη του. Σε δοκιμή όπλων στους πίνακες της Καισαριανής ένας σκοπευτής δοκιμάζει ένα όπλο 20άρι. Ο πριμαντόννας από δίπλα βλέπει το όπλο. Δεν συστήνεται δεν λέει καν καλημέρα, μπαίνει κατευθείαν σε φάση υπεροψίας.

“Εικοσάρι ε! Ξέρετε το εικοσάρι είναι το κατεξοχήν γυνακείο τουφέκι” εξηγεί στον σκοπευτή φουσκώνοντα το στήθος του, κραδαίνοντας επιδεικτικά καραμπίνα 12άρα μάγκνουμ.

“Να το ξέρω. Ξέρετε τώρα τελευταία μου μεγαλώνουν λιγο τα στήθια, μέση ηλικία βλέπετε, για αυτό το πήρα” λέει ατάραχος ο σκοπευτής. Ξερός ο πριμαντόννας.

Μερικοί πριμαντόννες που έχουν θράσος και λεφτά επιβάλλουν καταστάσεις. Μια μέρα γνωστός επιχειρηματίας επέμεινε να καθυστερήσει πούλα Σκητ για να προπονηθεί στις εισερχόμενες τουφεκιές. Εκατσε στον βατήρα 1 και του έριχναν συνέχεια πιάτα από τον χαμηλό πύργο, εισερχόμενα. Με μεγάλη νευρικότητα φώναζε πουλ, έριχνε, γέμιζε, μάσαγε τσίχλα, τον έπιασαν και κάτι νευρικά τικ. Κάποια στιγμή το συσσωρευμένο στρες τον μπέρδεψε και ξέχασε να γεμίσει. Φώναξε πουλ, επώμισε και πάτησε σκανδάλη. Κλικ.

Ολη η γαλαρία που σύχναζε στο σκοπευτήριο είχει παρακολουθήσει τη φάση. Με μια φωνή σαράντα- πενήντα άτομα φώναξαν “Μ..... ξέχασες να γεμίσεις” και χειροκρότησαν δυνατά. Εκεί σταμάτησε ο πριμαντοννισμός του συγκεκριμένου. Ευτυχώς η κουλτούρα μας έχει αντίδοτο στον πριμαντοννισμό, και αυτό είναι το καυστικό και αμείλικτο χιούμορ.