28/2/09

Σε περασμένο άρθρο είδαμε πως οι τιμές των όπλων ανεβαίνουν παρά την όποια μείωση κόστους επιτρέπουν οι νέες τεχνολογίες και πως η τιμή του σουπερποζέ Fabbri έχει φτάσει τις 250 000 δολλάρια!
Ομως ένας νέος αέρας πνέει στην κατασκευή όπλων ύψιστης ποιότητας και μοιραία θα αγγίξει και τα όπλα μέτριου κόστους που αγοράζει η πλειοψηφία των κυνηγών και σκοπευτών. Ο νέος αέρας λέγεται Mass Customisation δηλαδή μαζική κατασκευή κατά παραγγελία και ο πρώτος που την εφαρμόζει στα όπλα είναι ο Καρλ Λίππαρντ, σχεδιαστής όπλων της Brazier.
Η Brazier είναι μια παλιά εταιρεία που κατασκεύαζε όπλα και τμήματα όπλων από τον 18ο αιώνα. Μέχρι πρόσφατα η Brazier κατασκεύαζε τμήματα για όπλα μεγάλων Αγγλων κατασκευαστών, όπως φωτιές για την Holland, βάσεις για την Purdey και για άλλους κατασκευαστές.

Ο Λίππαρντ εξαγόρασε την Brazier και έφερε την επανάσταση στην παραδοσιακή χειροποίητη κατασκευή. Με σχεδίαση σε υπολογιστές και κατασκευή σε μηχανές που καθοδηγούνται από υπολογιστές ο Λίππαρντ παράγει τμήματα με ακρίβεια 0,050 μικρών, δηλαδή 5 εκατοστών του χιλιοστού του χιλιοστού του μέτρου. Με τόσο μεγάλη ακρίβεια κατασκευής, και με τη χρήση υπολογιστών στη φάση του σχεδίου, ξεπερνιέται το πρόβλημα της εφαρμογής που ταλανίζει την κατασκευή όπλων ποιότητας.
Η χρήση υπολογιστών στην σχεδίαση επιτρέπει και παρεκκλίσεις εφόσον αυτές διατηρούν την λειτουργικότητα και ασφάλεια του όπλου. Και αυτή η δυνατότητα φτάνει μέχρι την κατασκευή όπλων με πολύ ειδικές προδιαγραφές, για αυτό λέμε ότι ο Λίππαρντ έχει πρώτος φέρει το Mass Customisation στα όπλα.
Η Brazier σήμερα προσφέρει ένα σουπερποζέ που άνετα στέκει δίπλα στο Fabbri με κόστος μόλις 32500 δολλάρια. Επίσης προσφέρει ένα ραβδωτό πλαγιόκαννο με 14000 δολλάρια και μια σειρά από ραβδωτά με κινητό ουραίο.
Ολα τα όπλα της Brazier εκτός από την προηγμένη σχεδίαση και κατασκευή ακριβείας προσφέρουν και προηγμένο ατσάλι. Ολα τα τμήματα εκτός από τα ελατήρια είναι από ατσάλι S7 διπλής χύτευσης σε κενό αέρος.


Το ατσάλι S7 είναι προηγμένο ατσάλι μεγάλης αντοχής. Αντέχει μέχρι 328 000 λίμπρες ανά τετραγωνική ίντσα ( 240 τόνους ανά τετραγωνικό εκατοστό) ή υπερδιπλάσια αντοχή από τα καλά ατσάλια όπως το Boehler.
Ομως η αντοχή είναι η μισή υπόθεση. Το ατσάλι που χρησιμοποιεί η Brazier είναι διπλής χύτευσης. Η πρώτη είναι η συμβατική χύτευση που μετατρέπει το μετάλλευμα σε ατσάλι της επιθυμιτής σύνθεσης. Η χύτευση είναι με τεράστια ηλεκτρόδια και αποδίδει ατσάλι S7 . Η δεύτερη χύτευση του ήδη διαμορφωμένου S7 γίνεται σε κενό αέρος για πρόληψη σχηματισμού φυσαλλίδων, οξειδώσεων και άλλων ανεπιθύμιτων φαινομένων. Η διαδικασία της διπλής χύτευσης αποδίδει ένα ατσάλι εγγυημένης καθαρότητας και αντοχής.


Η πρόοδος στην τεχνολογία CNC, που κυριολεκτικά επιτρέπει στον κατασκευαστή να σμιλέψει όποιο σχήμα θέλει από μασσίφ ατσάλι, έχει εκτοπίσει την χύτευση ακριβείας ως τεχνολογια αιχμής στο μέταλλο.
Οι δυνατότητες της τεχνολογίας CNC είναι εμφανείς στις κάννες Solid Solid που επιννόησε ο κύριος Λίππαρντ. Οι κάννες είναι κυριολεκτικά ένα γλυπτό από μασσίφ μέταλλο όπου τα πάντα, ακόμη και οι ρίγες, διαμορφώνονται από ένα κομμάτι ατσάλι. Πρόκειται για μοναδική επίδειξη των δυνατοτήτων της νέας τεχνολογίας.
Για επισκευές καννών ο κύριος Λίππαρντ σχεδίασε τις κάννες Mono Solid όπου η μασσίφ κατασκευή περιλαμβάνει μόνο τις δύο κάννες με τις ρίγες τους. Αυτό το ενιαίο τμήμα ταιριάζει μέσα στις βάσεις των καννών μονομπλόκ και προσφέρει μια γρήγορη επισκευή με καλύτερο μέταλλο. Οι κάννες Mono Solid μπορούν να εφαρμοστούν και στην επισκευή καννών ντεμιμπλόκ αντί για το συμβατικό σλήβινγκ.

Οι δυνατότητες κατασκευής που έχει αναπτύξει ο Καρλ Λίππαρντ ανοίγουν νέα πεδία στην οπλοκατασκευή. Καθώς παρακάμπτεται η διαδικασία πρωτοτύπων και η εφαρμογή στο χέρι, πράγματα που ανεβάζουν το κόστος των καλών όπλων, είναι δυνατή η κατασκευή αντιτύπων καλών όπλων σε λογικό κόστος. Επιπλέον η αντιγραφή δεν περιορίζεται σε ένα ή δύο γνωστά πρότυπα, πχ Holland και Anson-Deeley, αλλά μπορεί να επεκταθεί σε όποιο όπλο επιθυμεί ο πελάτης. Αν η σχεδίαση συμπεριλάβει μηχανήματα που σαρώνουν το αντικείμενο προς αντιγραφή και αυτόματα προχωρούν στην σχεδίαση, τότε θα είναι δυνατή η αντιγραφή μεμονωμένων όπλων χωρίς μεγάλο κόστος. Η δυνατότητα αντιγραφής ενός Blanch του 1900 για κάποιον πελάτη που θέλει να το ζευγαρώσει με το παλιό του όπλο θα είναι εφικτή, και μάλιστα σε λογικό κόστος. Θα είναι επίσης δυνατή η αντιγραφή παλιών όπλων που έχουν υποστεί φθορά ή ζημιά και έτσι να ξαναζωντανεύουν παλιά όπλα σε σύγχρονο ατσάλι.
Η εξέλιξη των μηχανών αγγίζει και το σκάλισμα και υπάρχουν μηχανήματα συμβατικής κοπής καθώς και λέηζερ που μπορούν να χαράξουν με την ίδια λεπτότητα του ανθρώπινου χεριού. Δηλαδή υπάρχει και αντίλογος στην εξεζητημένη χειροποίητη διακόσμηση του κλασσικού όπλου. Ετσι μπαίνει τέρμα στην φιλολογία περί σκαλίσματος.

Η συζήτηση μας φέρνει στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον όταν θα είναι δυνατή η αντιγραφή κάθε τύπου διάσημου όπλου του παρελθόντος. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι τα δημοφιλή αντίγραφα και πως θα προχωρήσουν οι παραδοσιακοί "μεγάλοι κατασκευαστές" που έχουν συνηθίσει να πουλούν τα όπλα τους σε αστρονομικές τιμές. Οταν ο πελάτης έχει τη δυνατόητα να αντιγράψει ένα όπλο ακριβώς, με ακρίβεια 0,050 μικρών, και σε καλύτερο μέταλλο από το "ορίτζιναλ" τι θα γίνει; Η προστασία από πατέντες έχει εκλείψει εδώ και έναν αιώνα για τα μεγάλα όπλα. Η ευρεσιτεχνία στην οποία βασίζονται έχει γίνει κοινό αγαθό και η αντιγραφή είναι ελεύθερη.
Λέτε να φτάσουμε σε μια φάση όπου το μόνο που θα πουλούν θα είναι η σφραγίδα του ονόματος για όσους επιμένουν να έχουν όπλο με ονοματεπώνυμο; Γιατί ποιός άλλος θα αγόραζε προς 70 000 Ευρώ κάτι που μπορεί να βρει στις 5000 Ευρώ;
Το μόνο που προς το παρόν δεν μπορεί να φτιαχτεί με μηχανές είναι τα νερά της καρυδιάς και ίσως προς αυτή την κατεύθυνση να στραφούν οι προσπάθειες για την διατήρηση τιμών στα ύψη.
Για περισσότερες λεπτομέρειες επισκεφθείτε τις σελίδες http://www.josephbrazier.com/