ROUND ACTION ΣΕ ΣΟΥΠΕΡΠΟΖΕ

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΑ

5/4/10

Σουπερποζέ David McKay Brown.

Σουπερποζέ David McKay Brown. Προσέξετε την γραμμή όπου το κοντάκι συναντά τη βάση. Η γραμμή είναι ίσια, ανεβαίνει και κυρτώνει προς την ουρά στο πάνω τρίτο της διαδρομή. Απλή, λιτή και μοναδικά κομψή γραμμή.

Η πρώτη απόπειρα μεταφοράς της κυρτής βάσης σε σουπερποζέ έγινε από την Σκωτσέζο κατασκευαστή David McKay Brown.

Η εξέλιξη ήταν μια λογική μετάβαση αφού ο Brown ήδη κατασκεύαζε την δική του έκδοση του μεγάλου πλαγιόκαννου με κυρτή βάση, του Dickson. Το ποζέ του Brown προσφέρει έναν μηχανισμό πάνω στην πλάκα της σκανδάλης, όπως τα περισσότερα σημερινά σουπερποζέ, και βέβαια όπως και το πλαγιόκαννο Dickson. Για να δείξει την ιδιαιτερότητα του όπλου του ο McKay Brown εγκαθιστά μηχανισμό παρόμοιο με αυτόν του πλαγιόκαννου, με ελατήρια λάμες με αποτέλεσμα ο μηχανισμός να διαφέρει σημαντικά από τα "συνηθισμένα" όπλα και να είναι ένα όμορφο κατασκεύασμα.

Πλαγιόκαννο Dickson.

Πλαγιόκαννο Dickson. Παρατηρείστε πως και σε αυτό η ένωση κοντακιού και βάσης παρουσιάζει την ίδια καμπύλη.

Δεν άργησε το όπλο να βρει μιμητές. Η ιταλική FAMARS έβγαλε το μοντέλο Excalibur, με κυρτή βάση και αποσπώμενη σκανδαλοθήκη. Λίγα χρόνια αργότερα βγήκε και η επίσης ιταλική Battista Rizzini με κυρτή βάση σε σουπερποζέ που είναι μηχανικά όμοιο με το μοντέλο Aurum.

Είναι ενδιαφέρουσα η σύγκριση τιμών του κυρτού μοντέλου της Rizzini με το κανονικό Aurum, το κυρτό έχει περίπου τριπλάσια τιμή. Προφανώς η αντίληψη της εταιρείας είναι ότι η ομορφιά πληρώνεται, έστω και αν το κόστος παραγωγής είναι το ίδιο με το κοινό μοντέλο.

Το Excalibur της FAMARS είναι όπλο πολυτελείας από μια εταιρεία που ειδικεύεται στην πολυτέλεια. Εκτός από το κυρτό σχήμα στη βάση έχει σκάλισμα από τους καλύτερους χαράκτες, ξύλα από επιλεγμένη καρυδιά, θήκη ανάλογης ποιότητας, τα γνωστά χαρακτηριστικά του πολυτελούς όπλου.

Σουπερποζέ Excalibur. Προσέξτε την προβολή του ξύλου στο μέταλλο της βάσης.

To McKay Brown είναι και αυτό πολυτελείας και περιπου στο ίδιο κόστος με το Excalibur, κάπου γύρω στις 30 000 Ευρώ αρχική τιμή.

Εδώ αρχίζουν οι συγκρίσεις.

Προσέξτε τη γραμμή όπου το κοντάκι συναντά τη βάση.

Στο σκωτσέζικο όπλο η γραμμή αντανακλά την αισθητική του πλαγιόκαννου Dickson. Η ένωση αρχίζει ευθεία από τον υποφυλακτήρα της σκανδάλης και ανεβαίνει προς την πάνω μεριά του όπλου. Στα δύο τρίτα της διαδρομής το μέταλλο καμπυλώνει προς την ουρά της βάσης.

Η κατασκευή της καμπύλης είναι απλή. Αλλά προσέξετε πόσο κλασσικό και όμορφο κάνει το όπλο.

Rizzini με κυρτή βάση. Και εδώ το ξύλο έχει τις 'γλώσσες' που εισβάλλουν στο μέταλλο.

Rizzini με κυρτή βάση. Και εδώ το ξύλο έχει τις "γλώσσες" που εισβάλλουν στο μέταλλο.

Τα δύο ιταλικά όπλα έχουν ένωση κοντακιού και βάσης όπως περίπου είναι όλα τα ιταλικά όπλα. Το ξύλο του κοντακιού έχει τις δύο "γλώσσες" που μπαίνουν σε μια εσοχή του μετάλλου. Είναι σχήμα που πρωτοεμφανίστηκε στο Browning B25 το 1930. Από τότε έχει περάσει σε όλα σχεδόν τα σουπερποζέ. Τεχνικά δεν είναι λάθος, αλλά όταν ο πελάτης καλείται νε ελαφρύνει το πορτοφόλι του κατά μερικές δεκάδες χιλιάδες Ευρώ, δεν είναι λογικό να περιμένει μια δόση φαντασίας στο σχήμα του όπλου του, κάτι πέρα από την κυρτότητα και το σκάλισμα;

Το Excalibur και το Rizzini είναι τόσο όμοια στην γραμμή και την όψη που ένας ανυποψίαστος θα έλεγε ότι είναι από τον ίδιο κατασκευαστή. Η ομοιότητα οφείλεται σε αυτό που ο Γκαφ Τόμας είχε αποκαλέσει "πνευματική αδράνεια". Δηλαδή το μυαλό δεν δούλεψε πέρα από τα τετριμμένα. Αν παρατηρήσετε τα τρία όπλα θα βρείτε και άλλες διαφορές. Δοκιμάστε το πείραμα και θα δείτε ότι η οπλουργική δεν είναι απλή υπόθεση. Κάτι που προφανώς δεν κατανοούν όλοι οι κατασκευαστές.